كفاره روزه :

مسأله 1669 ـ کسی که كفاره روزه ماه رمضان بر او واجب شده، بايد يك بنده آزاد كند يا به دستورى كه در مسأله بعد گفته مى‏شود دو ماه روزه بگيرد يا شصت فقير را سير كند يا به هر كدام يك مُد كه تقريباً ده سیر «750 گرم» است ، طعام ـ يعنى گندم يا جو يا نان و مانند اينها ـ بدهد و چنانچه اينها برايش ممكن نباشد ، بنا بر احتیاط واجب یا باید هجده روز روزه بگیرد و یا هر چند مد که می¬تواند به فقرا طعام بدهد و اگر نتواند روزه بگیرد و نه طعام بدهد، باید استغفار نمايد اگرچه مثلا یک مرتبه بگوید: استغفرالله و هر وقت بتواند کفاره را بدهد.
مسأله 1670 ـ كسى كه مى‏خواهد دو ماه كفاره روزه ماه رمضان را بگيرد ، بايد يك ماه تمام و يك روز آن را از ماه ديگر پى در پى بگيرد، و اگر بقيه آن پى در پى نباشد ، اشكال ندارد .
مسأله 1671 ـ كسى كه مى‏خواهد دو ماه كفاره روزه ماه رمضان را بگيرد ، نبايد موقعى شروع كند كه در بين سی و يك روز ، روزى باشد كه مانند عيد قربان ، روزه آن حرام است.
مسأله 1672 ـ كسى كه بايد پى در پى روزه بگيرد ، اگر در بين آن بدون عذر يك روز روزه نگيرد ، بايد روزه‏ها را از سر بگيرد یا وقتی شروع کند که در بین آن به روزی برسد که روزۀ آن واجب است، مثلاً به روزی برسد که نذر کرده آن روز را روزه بگیرد باید روزه ها را از سر بگیرد.
مسأله 1673 ـ اگر در بين روزهائى كه بايد پى در پى روزه بگيرد عذرى مثل حيض يا نفاس يا سفرى كه در رفتن آن مجبور است ، براى او پيش آيد بعد از بر طرف شدن عذر ، واجب نيست روزه‏ها را از سر بگيرد ، بلكه بقيّه را بعد از بر طرف شدن عذر بجا مى‏آورد .
مسأله 1674 ـ اگر به چيز حرامى مانند شراب و زنا روزه خود را باطل كند ، بنابر احتیاط کفاره جمع بر او واجب می¬شود يعنى باید يك بنده آزاد كند و دو ماه روزه بگيرد و شصت فقير را سير كند يا به هر كدام از آنها يك مُد که تقریباً هفتصد و پنجاه گرم است، گندم يا جو يا نان و مانند اينها بدهد و چنانچه هر سه برايش ممكن نباشد، هر كدام آنها كه ممكن است، باید انجام دهد و هر گاه آن چیز اصلاً حلال بوده ولی به جهتی حرام شده باشد مثل خوردن غذای حلالی که برای انسان ضرر دارد و نزدیکی کردن با زن خود در حال حیض کفاره جمع بر او واجب نمی¬شود.
مسأله 1675 ـ اگر روزه‏دار دروغى را به خدا و پيغمبر صلى‏الله‏عليه ‏و ‏آله ‏و سلم نسبت دهد اگر چه روزۀ خود را به چیز حرامی باطل کرده ولی كفاره جمع که تفصیل آن در مسألۀ پیش گفته شد بر او واجب نمی شود.
 مسأله 1676 ـ اگر روزه دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه جماع کند بنابر احتیاط برای هر دفعه یک کفاره بر او واجب است، دلی اگر جماع او حرام باشد برای هر دفعه یک کفاره جمع واجب می¬شود.
مسأله 1677 ـ اگر روزه‏دار در یک روز ماه رمضان چند مرتبه غير جماع كار ديگرى كه روزه را باطل مى‏كند انجام دهد برای همۀ آن¬ها یک کفاره کافی است.
مسأله 1678 ـ اگر روزه‏دار غیر جماع كار دیگرى كه روزه را باطل مى‏كند انجام دهد و بعد با حلال خود جماع نماید، بنابر احتیاط برای هر کدام یک کفاره واجب می¬شود.
مسأله 1679 ـاگر روزه دار غیر جماع کار دیگری که حلال است و روزه را باطل می¬کند انجام دهد ـ مثلاً آب بياشامد ـ و بعد كار ديگرى كه حرام است و روزه را باطل مى‏كند انجام دهد ـ مثلاً غذاى حرامى بخورد ـ يك كفاره كافى است .
مسأله 1680 ـ اگر روزه‏دار آروغ بزند و چيزى در دهانش بيايد ، چنانچه عمداً آن را فرو ببرد روزه‏اش باطل است و بايد قضاى آن را بگيرد و كفاره هم بر او واجب می¬شود و اگر خوردن آن چيز حرام باشد، مثلاً موقع آروغ زدن، خون به دهان او بيايد و عمداً آن را فرو برد ، باید قضای آن روز را بگیرد و كفاره جمع هم بدهد .
مسأله 1681 ـ اگر نذر كند كه روز معينى را روزه بگيرد ، چنانچه در آن روز عمداً روزه خود را باطل كند ، بايد كفاره بدهد که یا باید یک بنده آزاد کند یا ده مسکین را طعام دهد یا لباس بپوشاند و اگر این¬ها ممکن نباشد سه روز پی در پی روزه بگیرد.
مسأله 1682 ـ کسی که می¬تواند وقت را تشخیص دهد، اگر به گفته كسى كه مى‏گويد مغرب شده افطار كند و بعد بفهمد مغرب نبوده است قضا و كفاره بر او واجب مى‏شود ، مگر در صورتی که به گفته او اطمینان پیدا کرده باشد که در این صورت کفاره ندارد.
مسأله 1683 ـ كسى كه عمداً روزه خود را باطل كرده ، اگر بعد از ظهر مسافرت كند يا پيش از ظهر براى فرار از كفاره سفر نمايد، كفاره از او ساقط نمى‏شود ، بلكه اگر قبل از ظهر مسافرتى براى او پيش آمد كند نيز كفاره بر او واجب است .
مسأله 1684 ـ اگر عمداً روزه خود را باطل كند و بعد عذرى مانند حيض يا نفاس يا مرض براى او پيدا شود ، احتياط واجب آن است كه كفاره را بدهد.
مسأله 1685 ـ اگر يقين كند كه روز اول ماه رمضان است و عمداً روزه خود را باطل كند ، بعد معلوم شود كه آخر شعبان بوده ، كفاره بر او واجب نيست .
مسأله 1686 ـ اگر انسان شك كند كه آخر ماه رمضان است يا اول شوال و عمداً روزه خود را باطل كند ، بعد معلوم شود اول شوال بوده ، كفاره بر او واجب نيست .
مسأله 1687 ـ اگر روزه‏دار در ماه رمضان با زن خود كه روزه‏دار است جماع كند ، چنانچه زن را مجبور كرده باشد ، كفاره روزه خودش و كفاره روزه زن را بايد بدهد و اگر زن هم به جماع راضى بوده، بر هر كدام يك كفاره واجب مى‏شود .
مسأله 1688 ـ اگر زنى شوهر روزه‏دار خود را مجبور كند كه با او جماع نمايد یا کار دیگری که روزه را باطل می¬کند انجام دهد، واجب نيست كفاره روزه شوهر را بدهد .
مسأله 1689 ـ اگر روزه‏دار در ماه رمضان ، زن خود را مجبور به جماع كند و در بين جماع زن راضى شود ، چنان چه اجبار به حدی باشد که به کلی اراده و اختیار از زن سلب شود، بعداً که راضی شد، باید مرد، یک کفاره و زن هم یک کفاره بدهد و اگر به این حد نرسد ولی به اکراه تن در دهد، بعداً که راضی شد، کفاره بر او واجب نیست و مرد باید زائد بر کفاره خودش، کفاره زن را هم بدهد.
مسأله 1690 ـ اگر روزه‏دار در ماه مبارك رمضان با زن روزه‏دار خود كه خواب است جماع نمايد ، يك كفاره بر او واجب مى‏شود و روزه زن صحيح است و كفاره هم بر او واجب نيست .
مسأله 1691 ـ اگر مرد، زن خود را مجبور كند كه غير جماع كار ديگرى كه روزه را باطل مى‏كند بجا آورد، کفاره زن را نباید بدهد و بر خود زن هم کفاره واجب نیست.
مسأله 1692 ـ كسى كه بواسطه مسافرت يا مرض روزه نمى‏گيرد ، نمى‏تواند زن روزه‏دار را مجبور به جماع كند ، ولى اگر او را مجبور نمايد ، كفاره بر مرد واجب نيست .
مسأله 1693 ـ انسان نبايد در بجا آوردن كفاره كوتاهى كند ، ولى لازم نيست فوراً آن را انجام دهد .
مسأله 1694 ـ اگر كفاره بر انسان واجب شود و چند سال آن را بجا نياورد ، چيزى بر آن اضافه نمى‏شود .
مسأله 1695 ـ كسى كه بايد براى كفاره يك روز شصت فقير را طعام بدهد نباید به هر کدام از آن¬ها بیشتر از یک مد که تقریباً هفتصد و پنجاه گرم است، طعام بدهد یا یک فقیر را بیشتر از یک مرتبه سیر نماید ، ولى مى‏تواند براى هر یک از عيالات فقير اگر چه صغير باشند يك مُد به آن فقير بدهد.
مسأله 1696 ـ كسى كه قضاى روزه ماه رمضان را گرفته ، اگر بعد از ظهر عمداً كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام دهد ، بايد به ده فقير هر كدام يك مُد که تقریباً هفتصد و پنجاه گرم است، طعام بدهد و اگر نمى‏تواند ، سه روز روزه بگيرد .